Marzysz o drewnianej podłodze? Sklepy kuszą korzystnymi ofertami cenowymi desek podłogowych. Ułożenie takiej posadzki nie jest skomplikowane – możesz to zrobić samodzielnie.

Legary
Montaż drewnianej podłogi od paneli różni się koniecznością wykonania podkładu z legarów. Legary powinny być wycięte z pełnego drewna iglastego. Ich minimalna szerokość nie powinna być mniejsza niż 5 cm. Ponieważ podłoga drewniana wymaga dylatacji, długość legara powinna być blisko 4 cm mniejsza niż odległość między ścianami. Zaleca się aby odległość w świetle pomiędzy dwoma legarami nie przekraczała 60 cm.

Sposób montażu legarów zależy od podłoża na którym chcemy ułożyć posadzkę.

Deski podłogowe
Podłoga z desek, zwana też białą podłogą, powinna mieć grubość minimalną 25-30 mm. Najlepiej gdy długość elementów pokrywa się z odległością pomiędzy ścianami, minus dylatacja, tak aby nie trzeba było sztukować jednego ciągu z kilku części. Jeśli jednak deski są krótsze, to najwygodniej jest gdy odcinek ten wynosi 1/3 odległości między ścianami. Owa długość pozwala na odpowiednie przesunięcie końców desek względem siebie, naprzemiennie, w kolejnych rzędach.

Fachowcy zalecają układanie podłogi od strony ściany z oknem, lub wzdłuż dłuższych ścian w przypadku wąskiego pomieszczenia. Na rynku dostępne są deski podłogowe na pióro-wpust. Optymalną temperaturą do układania drewnianych podłóg jest 15-20 stopni C.

Przez wzgląd na indywidualny charakter desek podłogowych zaleca się dokładne oględziny materiału, selekcję elementów wadliwych posiadających otwory i sęki, a także nadanie kolejności. Dzięki temu podłoga będzie trwała, a jej rysunek harmonijny.

Metody układania podłogi z desek
Jeśli deski zostały przebrane, a kolejność układania oznaczona, warto wybrać metodę montażu.
Są dwie:

Metoda pierwsza polega na przybiciu każdej deski do każdego legara. Wcześniej, dla zachowania estetyki należy wyznaczyć sznurkiem, lub narysować linie, wzdłuż których będą przybijane gwoździe. Ów sposób uznany jest za mało estetyczny i stosowany w pomieszczeniach niższej rangi użytkowej.

Metoda druga, „na kryte gwoździe” jest trudniejsza. Pierwsza ułożona deska jest przybita wzdłuż jednej krawędzi do wszystkich legarów o które się opiera. Kolejne, dociskane do niej, także są przybite do legarów ale przez pióra lub wpusty, pod kątem. Następną deskę trzeba bardzo mocno docisnąć, najlepiej przy użyciu taśm ściągających bądź klinów.

Wykończenie drewnianych podłóg
Gotową podłogę, delikatnie szlifujemy z nierówności, a w razie potrzeby szpachlujemy niewielkie ubytki. Najpopularniejszymi metodami wykończeniowymi są: lakierowanie, olejowanie i ługowanie.

Najprostszą z metod jest lakierowanie. Nie zaleca się jej dla podłóg z drzew iglastych. Lakier pęka, a w miejscu ubytków pojawiają się głębokie szczeliny.

Dla podłóg przeznaczonych do intensywnego użytku poleca się olejowanie. Metoda zapobiega wnikaniu nieczystości, cieczy i tłuszczu. Zapewnia doskonały efekt estetyczny poprzez subtelne podkreślenia rysunku słojów.

Ługowanie to inaczej mydlenie. W sklepach budowlanych dostępna jest emulsja mydlana. Efekt to rozjaśniona do białości podłoga. Mydło zamyka szczeliny przed nieczystościami i zabezpiecza przestrzenie między deskami przed wilgocią.

Jeszcze jednym pomysłem na wykończenie podłogi i nadanie jej zamierzonego charakteru jest bejcowanie. Posadzka musi być wyszlifowana i bardzo dobrze odpylona. Bejcę nakłada się wzdłuż usłojenia miękkim pędzlem. Kilka sekund po naniesieniu warstwy pędzlem należy przetrzeć powierzchnię miękką szmatką, aby uniknąć plam i zacieków. Po naniesieniu jednej warstwy należy odczekać zgodnie z zaleceniem na opakowaniu, a następnie w ten sam sposób nałożyć kolejną warstwę. Po wyschnięciu warstw podłogę jeszcze raz delikatnie szlifujemy i odpylamy. Na przygotowaną powierzchnię nanosimy dwie warstwy lakieru zgodnie z zaleceniem producenta, które znajduje się na opakowaniu.